RelatedPost

Boxart van Ys Seven

Boxart van Ys Seven

Mensen interesseren zich al eeuwenlang in de dingen die er niet meer zijn. Objecten zoals de stenen tafelen of bepaalde plekken zoals het eilandenrijk Atlantis. Of deze echt bestonden blijft de vraag, maar dat ze tot de verbeelding spreken staat als een paal boven water. De mythische stad Ys is hierin niet anders. Wat betreft deze stad spreekt een Bretonse legende over de stad die door de zee werd opgeslokt nabij het huidige Douarnenez in Frankrijk. Ys zou gebouwd zijn door de koning van Armorica, Gradlon, ter ere van zijn dochter Dahut. De stad werd echter gebouwd onder zeeniveau en werd dus rondom beschermt door dijken. De stad had ook een bronzen vloeddeur waar enkel de koning een sleutel van had. Een van de vele versies van de legende rept over een nacht, wanneer Dahut een geheime afspraak had met een geliefde, zij de sleutel van haar vader stal om zo haar geliefde de stad binnen te krijgen. Juist die nacht begon het vreselijk te stormen en de zee steeg in een noodtempo en deed zijn werk. Ys werd verzwolgen en een legende ontstond, nu nog zichtbaar bij de kathedraal St. Corentin in de stad Quimper. Hier bevindt zich een standbeeld van koning Gradlon wat zo gebouwd is dat hij schijnt uit te kijken op de plek waar ooit Ys lag.

Dit is uiteraard maar een enkele versie van de legende want zoals ik al vermelde zijn er verschillende varianten van de legende, elke versie weer opgeleukt met andere details. Of de stad ooit bestaan heeft weten we niet, ook al zijn er vermeende aanwijzingen voor van wel (zie bijvoorbeeld de stad Ismarus zoals deze beschreven wordt door de dichter Homerus en wat wel gezien wordt als een mogelijk Ys, of de naam Paris, wat vrij vertaald ‘gelijkend aan Ys’ betekent). Het maakt ook eigenlijk niet uit, want verhalen rondom legendes zoals Ys zijn voer voor videogames, zoals bijvoorbeeld de langlopende serie Ys van Falcom. Deze games met in de hoofdrol het roodharige personage Adol staan al sinds het eerste deel (1987) bekend als RPG’s maar dan zonder allerlei complexe systemen die genregenoten, en daarmee de gamers die deze spelen, vaak plagen. Trouwens, naast een lage instapdrempel op het gebied van gameplay is ook het verhaal in de Ys-games niet bepaald hoogstaand.

Ys seven plein

Ys Seven is hierin niet anders. Het verhaal begint wanneer Adol en zijn vriend en reisgezel Dogi aankomen in het koninkrijk Altago op zoek naar avontuur, faam, geld, drank, vrouwen en whatever datgene waarnaar avonturiers dan ook verlangen. Door een vervelende samenloop van omstandigheden komen ze in de cel terecht maar door een leuke samenloop van omstandigheden komen ze weer vrij. Enfin, om een lang verhaal kort te maken: Altago wordt bedreigd door gevaarlijke krachten en Adol en Dogi kunnen toevallig zorgen voor datgene wat Altago nodig heeft: een oplossing.

Zoals je misschien al wel doorhad is een dergelijk verhaal al vele malen eerder verteld maar dat maakt niet uit. Want zodra je echt op pad gaat dan maak je kennis met een van de simpelste maar leukste actie-RPG’s op de PSP en speelt het verhaal tweede viool. Waar het in de game op neerkomt is reizen van plek naar plek, met regelmaat een dungeon induiken en continu alles vernietigen wat beweegt. Klinkt simpel, en is het ook. De strategie ligt dan ook in de kleine letters. Je party bestaat continu uit Adol en Dogi, die regelmatig aangevuld wordt met een derde personage wat afhangt van waar in het verhaal je bent. Je speelt steeds maar met een persoon en jouw reisgenoten volgen je waar je gaat. Met een druk op de knop wissel je van personage. Daarmee veranderen je aanvallen ook en dat komt weer goed van pas wanneer een aanval weinig uit schijnt te halen. Ook brengt het afwisseling, wat welkom is aangezien vaak gewonnen kunnen worden door enkel op de aanvalsknop te rammen.

Ys Seven - Eerste baas

Ook het levelsysteem is redelijk basic: versla een tig aantal vijanden, verdien daarmee ervaringspunten en stijg in level waardoor je sterker wordt. Simpeler kan het niet. En toch blijft het tof om “nog even een leveltje te grinden”. De gehele game voelt daardoor ook als een heerlijke instapgame: geen moeilijk verhaal, geen complexe systemen maar een game die je opstart en waarmee je direct midden in het avontuur zit. Misschien is de game dan ook niet voor iedereen weggelegd maar persoonlijk vind ik dit type games echt goed werken op een handheld als de PSP. Zelfs na een maand de game wegleggen zit je zo weer midden in het verhaal. En weet je echt niet meer hoe en wat je ook al weer most doen dan is er nog de ingame journal die je in een mum van tijd bijpraat over de situatie in Altago.

Toch zou ik de game niet direct bestempelen als té simpel. Hoe verder je in de game komt, hoe meer mogelijkheden je namelijk geboden worden om je zowel van je vijanden te ontdoen als om de game zelf interessant te houden. Zo leer je mettertijd diverse speciale aanvallen die je kan toewijzen aan de vier knoppen op je PSP. Houdt de R-knop ingedrukt, druk op de toets waar je een skill aan hebt toegewezen en voilá, variatie in het vechten! Verder biedt de game je de mogelijkheid om zelf items en wapens te maken die vaak een stuk krachtiger zijn dan wat je in de diverse shops kan vinden. Items maak je door het verzamelen en combineren van materialen die dode vijanden achterlaten en die je zo nu en dan vindt bij zogenaamde harvest spots. De skills die de personages leren en het zelf maken van items lijken misschien los van elkaar te staan, maar dat is dus niet het geval. Skills zijn namelijk aan bepaalde wapens gebonden. Wanneer je een skill met regelmaat gebruikt stijgt deze op een gegeven moment in level. Hiermee leert het personage die skill en is deze niet meer afhankelijk van het wapen. Zodoende loont het ook om materialen te verzamelen en daarmee unieke wapens met bijbehorende skills te maken.

Tot slot nog even over de muziek, want de pre-order van deze game (en de andere Ys remakes op de PSP, Ys I & II Chronicles en The Oath in Felghana overigens ook) werd niet voor niets met een soundtrack geleverd. De serie stond altijd al bekend om haar uitmuntende soundtracks en deze game is daarop geen uitzondering. Vanaf het moment dat je Altago betreedt en je de soundtrack hoort, weet je dat het met de muziek in de game in ieder geval goed zit. En met ‘goed’ bedoel ik ‘uitstekend’. Niet voor niets bestaat er dan ook een ‘Falcom Sound Team’ waarbinnen dan wel regelmatig personeelswisselingen plaatsvinden, maar die wel altijd zorgen voor een constante kwaliteit op het gebied van muziek. Xseed, de uitgever van Falcom-games in het westen erkent dit en levert daarom ook een CD bij de eerste persing van iedere Falcom-game die zij uitgeven. Dit is een trend waarvan ik hoop dat deze doorzet.

Dit artikel is geplaatst onder de categorie: PSP, PSVita ,met de tags , . Bookmark de permalink.

Auteur

Geschreven door: Peter Güldenpfennig

Een reactie op Ys Seven

  1. Rudy Luiten stelt:

    Mooi artikel!