Box-art Nintendo DS

Box-art Nintendo DS

De laatste paar jaar merk ik steeds vaker dat games met bizarre nieuwe concepten mij het meest trekken. En met nieuwe concepten bedoel ik niet HD-graphics of een realistische ervaring, maar een twist in bekende genres die conventies buiten spel zet of volledig binnenstebuiten draaien. Mensen die beweren dat bepaalde genres zoals bijvoorbeeld de First Person Shooter uitgewoond zijn snappen niets van innovatie. Een genre is zo rekbaar als de fantasie van de developer, iets wat Mirror’s Edge bijvoorbeeld heeft bewezen. Dergelijke gevallen van vernieuwing zijn ook binnen de RPG te vinden. Hiermee bedoel ik elke variant binnen het genre: westerse RPG’s als Fallout, Japanse RPG’s als Persona en strategische RPG’s als Knights in the Nightmare.

kik1Want dat Knights in the Nightmare, het vierde deel uit Sting’s Dept. Heaven serie (maar het derde deel dat daadwerkelijk is uitgekomen) iets vernieuwends doet staat als een paal boven water. Het duurde dan ook echt enkele speelsessies voordat ik doorhad hoe ik dit spel nou moest spelen. Continu zat ik weer teveel met bestaande games in mijn hoofd, games als Fire Emblem, Devil Survivor, Valkyrie Profile etcetera. Mijn tip? Vergeet alles wat je weet over games wanneer je Knights in the Nightmare gaat spelen. Oke, vergeet niet alles, maar zet in ieder geval hetgeen je verwacht van deze game in de vriezer wanneer je de game voor het eerst opstart. Geloof me, het helpt de ervaring zoveel positiever te maken, en om eerlijk te zijn heb je geen keus. De game dwingt je om mee te waaien met de frisse wind die Knights in the Nightmare is binnen het strategische RPG-genre. Het leren van de game en het nederig aanpassen aan de gewoontes die deze game je oplegt zijn simpelweg een must om te kunnen overleven in het koninkrijk St. Celestina.

kik2Het kasteel Aventheim in het koninkrijk St. Celestina is ondergedompeld in een voortdurende nachtmerrie. Als speler neem jij de rol aan van de Wisp, een soort van dwaallicht die de kracht heeft tijdelijk vorm te geven aan de overledenen. In het geval van Aventheim zijn dit vooral ridders die het loodje hebben gelegd tijdens de catastrofe van de nachtmerrie die zich voltrok in en rondom het kasteel. Het resultaat? Een kasteel vol monsters, dode ridders en jij dus, wiens rol in de loop van het verhaal duidelijk wordt met behulp van Maria, een dame die jou richting geeft in de game, en je helpt te herinneren wat je zelf bent vergeten.

Voordat je daadwerkelijk begint aan de game kun je eerst een tutorial van ruim een uur doorspelen. Het klinkt lang (en dat is het ook) maar het is ook wel echt een must. Deze game doet alles anders dan welke game dan ook. Zodra je klaar bent met de tutorial (of voortijdig afhaakt) en begint aan de game wordt je bijna onmiddellijk in een gevecht geworpen. Gevechten vinden plaats op een isometrische map waarop, voordat je het gevecht begint, uitlijningen van gestaltes staan. Deze zijn onderverdeeld in monsters en ridders. Voordat het vechten start kun je items en wapens selecteren om mee te vechten. Bepaalde items zijn noodzakelijk om de gestaltes van ridders, in feite geesten, aan jou te binden zodat je ze in latere gevechten ook in kunt zetten. Doe je dit niet, dan zul je ze enkel op de map kunnen gebruiken waar je deze ridders tegenkomt. Nadat je alle items en wapens hebt geselecteerd begin je aan het gevecht.

kik3De Wisp bestuur je met de stylus. Met hem selecteer je wapens die je wilt gebruiken. Deze sleep je vervolgens naar het silhouet van je ridders om aan te vallen. Hoe langer je de stylus ingedrukt houd, des te verder de aanval reikt. Wat voor aanval je doet hangt af van het wapen dat je selecteert, tot wat voor klasse de ridder behoort en wat voor fase er op dat moment geselecteerd is. Deze fases, Law en Chaos, kan de speler zelf beïnvloeden door counter-clockwise een circel om het fase-symbool te trekken. Wanneer je acties uitvoert loopt er een timer mee. Zolang je tijd hebt kun je acties uitvoeren, en wanneer de timer afloopt is het de beurt aan de vijand.

Voor elke vijand die je hebt verslagen verschijnt er een gekleurd blok in een matrix onderaan het bovenste scherm. De bedoeling is om in deze matrix te vullen met kleuren die corresponderen met de kleur van de vijand. Voor elke battle hoor je hoeveel beurten je krijgt, en hoe je de matrix dient te vullen. Tussen beurten loopt er een fruitautomaat-achtig systeem waarop je vijanden kunt selecteren die weer corresponderen mer een bepaalde plek in de matrix. Zo kun je dus de snelheid waarmee je de matrix opvult beïnvloeden. De strategie in dit spel vindt dus plaats op zeer veel niveaus, en ik moet zeggen: het is uitermate verslavend! Moeilijk, ingewikkeld, maar verslavend! Het is een soort duistere versie van Fire Emblem meets vier-op-een-rij. En oh ja, ook shooter elementen.

kik4Tijdens beurten van de speler, wanneer je de Wisp bestuurt, sta je constant onder vuur van de vijand. Aan het begin van de game is het nog te overzien, maar hoe verder je komt hoe meer kogels het scherm vullen en hoe lastiger het dus is om deze te ontwijken. Wanneer je geraakt wordt gaat er tijd van de timer af. Gelukkig zijn er ook manieren om je te weren. Zo vinden er animaties plaats wanneer de vijand op het punt staat je aan te vallen. Deze aanvallen kun je blokkeren door zelf de vijand aan te vallen met een ridder. Soms verschijnen er ook symbolen met een cijfer op de vijand. Trek dan een aantal cirkels om de vijand heen (het aantal dat het cijfer aangeeft) om de aanval te blokkeren. Het systeem staat dus bol van de actie. Snel reageren en onderwijl alles in de gaten houden is het devies.

Al deze aspecten, dus het besturen van en aanvallen met je ridder, de besturing van de Wisp en het gebruik van de verschillende soorten wapens in combinatie met de fases, plus ook nog eens het vullen van de matrix is een hoop om tot je te nemen.

Vaak denk je “nu snap ik de game!” waarna er vervolgens weer een nieuw spel-element zijn intrede doet.

Begrijp me niet verkeerd, dit is alles behalve negatief. Het spel houdt je bij de les en houdt de gameplay ook continu fris. Steeds ontdek je weer nieuwe dingen, waardoor maps op kik5verschrikkelijk veel manieren uit te spelen zijn. Mocht je de gameplay uiteindelijk helemaal in de vingers hebben, is er nog altijd het verhaal om doorheen te bijten.

Want om eerlijk te zijn begrijp ik het verhaal tot nu toe maar ten dele. Dit is echter zo een intrigerend verhaal dat dit, naast dat het gewoon een verslavende game is, ook een zeer goede reden is om de game te blijven spelen. Naast het tragische relaas van wat er precies heeft voorgevallen, heeft ook elke ridder die je tegenkomt een bepaalde rol gespeeld in het drama dat zich rondom en in Aventheim heeft afgespeeld. Dit verhaal wordt op verschillende manieren vertelt. De dood van ridders vinden plaats in een flashback, voordat je een battlemap betreedt om met de geesten van diezelfde ridders de strijd aan te gaan tegen de monsters. Ook is er de tegenwoordige tijd, waarin jouw rol als de Wisp naarmate de tijd vordert duidelijker wordt. En dan zijn er nog losstaande scènes die enkel in de grotere context van het verhaal te plaatsen zijn. Tijdens gevechten is het mogelijk wat achtergrondinformatie over ridders te lezen waardoor de karakters meer diepte krijgen. Ik heb nog lang niet alle ridders verzameld, maar het schijnen er rond de 200 te zijn, dus de game houdt mij in ieder geval nog wel even van de straat.

In 2010 is de game overigens ook verschenen voor de PlayStation Portable van Sony.

Dit artikel is geplaatst onder de categorie: Nintendo DS, PSP ,met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

Auteur

Geschreven door: Peter Güldenpfennig

Reageren is niet meer toegestaan, volgende keer sneller zijn?

Lees ook...