RelatedPost

Europese box-art voor Final Fantasy VI Advance

Europese box-art voor Final Fantasy VI Advance

RPG-moeheid, ik weet niet of deze aandoening bestaat, maar als deze bestaat, heb ik er om de zoveel tijd behoorlijk last van. Symptomen zijn: vermoeidheid door een langzaam voortslepend middelmatig verhaal met suffe personages, en irritaties vanwege frustrerende of simpelweg oninteressante gevechten en de daarbij behorende gevechtssystemen. Het genezingsproces verschilt van persoon tot persoon, maar over het algemeen helpt het spelen van een beter-dan-middelmatige game onmiddellijk. Het genezingsproces treedt in en tovert een glimlach op je gezicht. Een berucht en goedwerkend medicijn voor RPG-moeheid is Final Fantasy VI Advance voor de Game Boy Advance. Voor mij werkt dit medicijn al jaren.

Oorspronkelijk verschenen in 1994 op de Super Nintendo, deed het spel in Nederland, buiten kleine RPG-minnende kringen om, bijzonder weinig. Zoals menigeen wel weet -en waar ik hier niet verder op zal ingaan- is het vervolg van deel VI (ja inderdaad, deel VII dus) heel anders ontvangen. Toch heeft ook deel VI, ondanks dat de game geen hippe 3-D graphics heeft, ook vandaag de dag nog een bijzondere aantrekkingskracht. Dit heeft ongetwijfeld te maken met het feit dat dit deel een verhaal heeft die groots en meeslepend is, een cast met personages voor wie je je leven zou willen geven (uitzonderingen daargelaten) en vol zit met goede humor.

Het verhaal handelt over de Empire, een gewelddadige grootmacht onder leiding van Gestahl. Deze megalomaan is op zoek naar zogenaamde Espers, magische wezens uit vervlogen tijden die speciale krachten zouden bezitten, Magi. Met deze krachten zou hij vervolgens de wereld onderwerpen aan zijn wil. De Empire stuurt twee soldaten naar het stadje Narshe omdat daar in de mijnen een Esper gevonden zou zijn. De twee soldaten hebben ook een derde persoon meegenomen, het meisje Terra, die Magi krachten bezit. Door een speciale slaven-kroon op haar hoofd is ze gedwongen te doen wat haar opgedragen wordt. Wanneer de soldaten en Terra de mijnen in Narshe ingaan en de Esper daar vinden, reageert de Esper op de aanwezigheid van Terra en laat de twee soldaten verdwijnen. Vervolgens wordt Terra met geheugenverlies en geen idee wie ze eigenlijk is, wakker in het bed van een lid van de Returners, een ondergrondse groepering die strijden tegen de Empire. Daar ontmoet Terra ook Locke, die haar uit de mijnen heeft gered. Vervolgens gaan Terra en Locke samen op pad om meer te weten te komen over de krachten van Terra en een methode te vinden om de Empire te stoppen.

Artwork - Speelbare personages

Artwork – Speelbare personages

Final Fantasy VI speelt zich af in een grote, naamloze wereld. In deze wereld ben je vrij om te gaan en staan waar je wilt. Je kunt natuurlijk niet meteen overal heen, de wereld is verdeeld in verschillende continenten omgeven door water. Pas later in het spel ben je in staat om deze continenten te betreden. Je bestuurt het personage vanuit de derde persoon en door met mensen in dorpjes en steden te praten kom je er meestal wel achter wat je moet doen om verder te komen in het spel. Naarmate je verder komt ontmoet je meer en meer mensen die deel gaan uitmaken van jouw gezelschap. Eigenlijk kan ik wel stellen dat Final Fantasy VI de RPG is met het grootste aantal speelbare personages dat ik ooit heb gespeeld. Het aantal speelbare personages zijn er namelijk 14, waarvan enkele (2, maar dat weet ik niet helemaal zeker) optionele personages zijn. Op zich werkt dit een RPG vaak tegen omdat de meeste personages er alleen maar inzitten voor de opvulling en min of meer dienen als kanonnenvoer. In Final Fantasy VI echter niet. Hier worden de personages zo mooi en geleidelijk uitgediept, en hun relaties tot elkaar en het verhaal zo uitgebalanceerd prijsgegeven aan de speler dat dit wel enorm veel respect voor Square-Enix (in 1994 nog Squaresoft) afdwingt. Zo mooi zie je het niet vaak (nee, ook niet in Final Fantasy VII, en dit is de laatste keer dat ik dit spel in deze recensie noem).

De gevechten vinden plaats wanneer je een onzichtbare vijand tegenkomt op de wereldkaart of in dungeons. Deze dungeons kunnen trouwens van alles zijn, van grotten tot kastelen enzovoort. In deze game maakt men wederom gebruik van het Active Time Battle systeem, voor het eerst gebruikt in deel IV. Dit betekent dat het moment wanneer er een gevecht begint er een meter gaat lopen naast de namen van de personages in jouw party. Wanneer deze meter vol is mogen jouw personages omstebeurt een actie kiezen uit het menu. Dit kan een gewone aanval zijn, maar ook een magische aanval (die MP, Magic Points kosten) of je kunt ervoor kiezen om jezelf te verdedigen. Naast deze standaard acties heeft elk personage ook een specialiteit die ingezet kan worden tijdens de gevechten. Zo kan Terra standaard Magic gebruiken, kan Locke voorwerpen stelen van tegenstanders en kan Celes (een personage die zich later bij jou aansluit) Runic gebruiken, een vaardigheid die je in staat stelt magische aanvallen van de tegenstanders te absorberen en om te zetten in MP. Zo heeft elk personage zijn eigen specialiteit die genoeg van elkaar verschillen om ook elk personage interessant te houden tijdens de gevechten. Het loont dus om personages in jou party regelmatig om te wisselen. Soms is dit zelfs noodzakelijk, bijvoorbeeld wanneer de groep zich opsplitst. Dit gebeurt enkele malen in het spel en is heel leuk gedaan. Zo neem je actief deel aan gebeurtenissen die zich gelijktijdig afspelen in de spelwereld.

Na de gevechten ontvangen de personages in jouw party experience points waarmee personages in level stijgen en daardoor sterker worden. Ook ontvang je gil, de geldeenheid in dit spel. Met dat geld kun je weer nieuwe wapens, armour en zogenaamde relics kopen. Relics zijn voorwerpen die je aan een personage toewijst en dat personage van een blijvend effect voorziet. Die effecten lopen uiteen van het harder kunnen lopen tot sterkere magie enzovoort.

Wanneer je vordert in het spel kom je ook de eerder genoemde Espers tegen. Deze Espers kun je toewijzen aan een personage waarna deze oproepbaar zijn tijdens gevechten en voor jou je tegenstanders schade toebrengt of jou een voordeel bezorgt, bijvoorbeeld door de gezondheid van jouw party weer op peil te brengen. Het toewijzen van Espers aan jouw personages brengt nog andere voordelen met zich mee, namelijk dat personages met een Esper ook magic kunnen gebruiken.

Terwijl het verhaal toch wel heftige onderwerpen behandeld als liefde, zelfmoord en verraad, blijft de toon het hele spel behoorlijk luchtig en humoristisch. Samen met de soundtrack, die overigens van een heel hoog niveau is (gecomponeerd door Final Fantasy veteraan Nobuo Uematsu), maakt de sfeer het spel gewoon helemaal. Objectief gezien is het gewoon een cliché RPG met een heel erg goed verhaal en sterke cast, maar de sfeer…fantastisch! Dit kun je eigenlijk niet beschrijven, je moet het spel spelen om te begrijpen hoe heerlijk de sfeer in de game is.

Wat een groot minpunt is, is de moeilijkheidsgraad. De game is gewoon té makkelijk. Je gaat bij wijze van spreken al een level omhoog als je het spel opslaat. Jammer, want dit maakt dat levelen eigenlijk niet merkbaar is in de gevechten. Pas wanneer je personages 10 levels omhoog gaan is duidelijk dat je personages krachtiger zijn geworden. Dit is wel leuk voor diegenen die normaliter geen RPG spelen, zo lijkt het tenminste dat je als speler snel vorderingen maakt en je acties en gevechten effect sorteren.

Het spel is gespeeld op de Game Boy Advance, maar het origineel en de Playstation versie is ons ook bekend. Veel verschil is er niet, alleen is hier en daar de vertaling verbeterd, en klinken de geluidseffecten wat helderder. Verder heb je natuurlijk geen last van laadtijden, die op de Playstation echt erbarmelijk waren. In de versie die op de Playstation verscheen zaten dan wel weer hele mooie FMV’s die, natuurlijk, ontbreken op de GBA cartridge van Final Fantasy VI. Er is wel een quicksave optie aan het menu toegevoegd. Wanneer je snel moet stoppen kun je het spel onmiddellijk opslaan, om daarna weer verder te spelen vanaf dezelfde plek als waar je het spel hebt opgeslagen. Erg handig op een handheld.

Dit artikel is geplaatst onder de categorie: Gameboy Advance ,met de tags , , . Bookmark de permalink.

Auteur

Geschreven door: Peter Güldenpfennig

Reageren is niet meer toegestaan, volgende keer sneller zijn?